Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2013

Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών η Άννα Χρυσάφη

Η Άννα Χρυσάφη, μια από τις σπουδαιότερες ερμηνεύτριες του ελληνικού ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών, σε ηλικία 92 ετών.
Γνωστή ως βασίλισσα του πάλκου, η Άννα Χρυσάφη σημάδεψε τον χώρο του λαϊκού τραγουδιού. Ήταν η πρώτη ντίβα που ερμήνευε όρθια στο πάλκο τις επιτυχίες της και η πρώτη που κατάφερε να φέρει την καλή κοινωνία σε λαϊκό εξοχικό κέντρο, στο θρυλικό Ροσινιόλ των Σεπολίων, που έδωσε και το όνομά του στην περιοχή. Υπήρξε η πρώτη ρεμπέτισσα που τόλμησε να εμφανιστεί στη μεγάλη οθόνη, στην ταινία του ελληνικού κινηματογράφου «Ο Πύργος των Ιπποτών» του 1952, ερμηνεύοντας το «Μια γυναίκα, δύο άντρες, κομπολόι δίχως χάντρες» του Γιώργου Μητσάκη.
Η Άννα Χρυσάφη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1921. Οι γονείς της ήταν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και στην οικογένειά της υπήρχαν πολλοί μουσικοί. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1949 και η πρώτη της μεγάλη επιτυχία ήταν τα «Πεταλάκια» του Μανώλη Χιώτη. Άλλη μια μεγάλη επιτυχία ερμήνευσε ήταν το τραγούδι «Δεν μπορεί κανείς να ξέρει» του Μάνου Χατζιδάκι, στη ταινία «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος».
Συνεργάστηκε με όλα τα μεγάλα ονόματα του λαϊκού και ρεμπέτικου τραγουδιού, όπως οι Βασίλης Τσιτσάνης, Μάρκος Βαμβακάρης, Γιάννης Παπαϊωάννου, Σωτηρία Μπέλου, Απόστολος Καλδάρας, Τάκης Μπίνης κ.ά. και χάρισε τη φωνη της σε τουλάχιστον 400 επιτυχίες. Από τις πιο γνωστές: «Το παρελθόν θυμήθηκα» του Στράτου Καμενίδη, «Στο Τούνεζι στην Μπαρμπαριά» του Βασίλη Τσιτσάνη, «Μες στης Πόλης το χαμάμ» του Ανέστου Δελιά, «Πάρε το δαχτυλίδι μου», «Όπου Γιώργος και μάλαμα», «Πάλιωσε το σακάκι μου» του Γιώργου Μητσάκη, «Το κορίτσι απόψε θέλει» του Γιάννη Τατασόπουλου και «Λίγα ψίχουλα αγάπης σου γυρεύω» του Σταύρου Τζουανάκου.
Τα τελευταία χρόνια ζούσε, με τον σύζυγό της Φώτη, στους Αγίους Αναργύρους και τα καλοκαίρια στο εξοχικό τους στην Ανάβυσσο.
ertopen

Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013

Η επανάσταση των σιωπηλών, του Γιώργου Γραμματικάκη




Οι Σειρήνες όμως έχουν ένα όπλο πιο φοβερό και από το τραγούδι: τη σιωπή τους. Και πιθανότερο, παρόλο που δεν έτυχε ποτέ, θα ήταν να γλιτώσεις από το τραγούδι τους, παρά από τη σιωπή τους.[Φραντς Κάφκα, Η σιωπή των σειρήνων]



Η επανάσταση που οραματίζομαι θα είναι μια επανάσταση των σιωπηλών. Δεν θα έχει σημαίες αναπεπταμένες, συνθήματα και ιδεολογικές διακηρύξεις. Θα είναι μια επανάσταση βουβή, που θα στηρίζεται απλώς στην αλληλεγγύη των βλεμμάτων. Θα ξεκινήσει από την απόλυτη, την οργισμένη σιωπή, και θα αποδώσει στον άνθρωπο ό,τι στερήθηκε, ό,τι ονειρεύθηκε, ό,τι ζήτησε με κραυγές -πριν επιλέξει τη σιωπή.
Γιατί αυτή η σιωπή είναι η απόγνωση και η προσδοκία του. Δεν είναι αποδοχή, μήτε μοιρολατρία. Η σιωπή είναι το μέτρο της διαψευσμένης του ζωής, η πίκρα για τις επαγγελίες που ακυρώθηκαν, η οργή για την υποκρισία και το ψέμα. Η σιωπή είναι το ανώτερο στάδιο της πολιτικής ωριμότητας. Αν οδηγήσει στην επανάσταση, θα είναι μια επανάσταση αληθινή, αφού για πρώτη φορά δεν θα δεσμεύεται από τα λόγια της, θα δεσμεύεται μόνον από τα αισθήματά της.
Η επανάσταση των σιωπηλών δεν απευθύνεται λοιπόν σε ορισμένες τάξεις κοινωνικές, ούτε υπόσχεται ευημερία και δικαιώματα. Υπόσχεται μόνον μια άλλη γλώσσα: Την ξεχασμένη γλώσσα της ειλικρίνειας και της ευθύνης. Δεν επιδιώκει την εξουσία, αφού όπως απέδειξε η Ιστορία αυτό οδηγεί στη βία και τον εκφυλισμό. Επιδιώκει, όμως, να αποδώσει στον άνθρωπο την εξουσία της ζωής του, να απαντήσει στη βουβή απόγνωση της σιωπής του. «Η επανάσταση», σχολίασε ο μέγιστος των θεωρητικών της, «συνιστά μια πνευματική αναταραχή, μέσω της οποίας μια ομάδα ανθρώπων επιδιώκει να θέσει νέα θεμέλια για την ύπαρξή της».
Σε αυτήν λοιπόν την επανάσταση, που αναζητά αιωνίως τα θέμελιά της, δεν έχουν ίσως θέση οι ποιητές, μήτε οι φιλόσοφοι. Εχουν όμως θέση οπωσδήποτε οι άνεργοι. Ο φιλόσοφος προσπαθεί να καταλάβει τον κόσμο, ο ποιητής δημιουργεί τον δικό του. Ο άνεργος όμως τον στερείται εξ ορισμού. Η ανεργία αποτελεί τον παραλογισμό ενός πολιτισμού, που δεν παύει να επαίρεται για τις κατακτήσεις του. Ο παραλογισμός αυτός, αλλού μεταφράζεται στην πρόκληση της χλιδής, στον άνεργο σε ταπεινώσεις που δεν τελειώνουν. Ο άνεργος κατέφυγε στη σιωπή, επειδή κουράστηκε να ακούει για επενδύσεις και για τη μείωση της ανεργίας· που εξαιρεί ωστόσο πάντοτε τον ίδιο. Ο άνεργος είναι πια σιωπηλός, όχι επειδή θέλει να κρύψει την οργή του, αλλά επειδή δεν αντέχει να μιλήσει άλλο.
Η σιωπή -που κρύβει την απόγνωση- χαρακτηρίζει ακόμα όσους νοιάζονται αληθινά για τα δεινά του περιβάλλοντος. Δεν είναι οι οικολόγοι: Οι οικολόγοι φλυαρούν χωρίς μέτρο, και αναζητούν διαρκώς άλλοθι στον εαυτό τους και την «ανάπτυξη». Στην επανάσταση των σιωπηλών, θα συμμετέχουν οι άλλοι: Οσοι γνωρίζουν ότι η ανάσα της φύσεως είναι το ίδιο σπουδαία με τη δική τους ανάσα, ότι τα τραύματά της αποτελούν τραύματα στο δικό τους σώμα και την ψυχή. Αν σήμερα η μόνη προσδοκία τους είναι η επανάσταση των σιωπηλών, είναι επειδή κουράστηκαν να καταγγέλουν: την ασίγαστη μανία καταστροφής σε παραλίες και δάση, τις απάνθρωπες πόλεις που στεγνώνουν τις ψυχές, τη θυσία του αιώνιου και του αναγκαίου στο εφήμερο και το ταπεινό. Η επανάσταση των σιωπηλών δεν υπόσχεται νόμους και διατάγματα, που θα αποβλέπουν στην «προστασία» του περιβάλλοντος. Θεωρεί, αντίθετα, ότι είναι ο άνθρωπος που πρέπει να προστατευθεί. Εκείνος -που σήμερα σιωπά με απόγνωση- και οι επίγονοί του. Το περιβάλλον είναι ανάγκη να παραμείνει όσο γίνεται υπερήφανο και ανέγγιχτο, επειδή μόνον έτσι ανθεί πράγματι η ζωή. Αλλιώς, θα πληθαίνουν οι απομιμήσεις και τα ομοιώματά της.
Στην επανάσταση των σιωπηλών συμμετέχουν και όσοι είδαν το διαφορετικό κόσμο, που έπλασαν μέσα τους, να διαψεύδεται και να συντρίβεται. Μήτε μετάνιωσαν όμως, επειδή ο κόσμος τους είχε αξίες και ήθος, μήτε αλλάζουν. Στην επανάσταση των σιωπηλών, είναι σημαιοφόροι χωρίς σημαίες, πεζοπόροι χωρίς προμήθειες. Διαθέτουν την τιμιότητα του βλέμματος και μια παράδοξη αξιοπρέπεια. Ο κόσμος όμως που έπλασαν -που είχε αξίες και ήθος- είναι πάντοτε εκεί. Και απαιτεί το σεβασμό από όσους μιλούν εξ ονόματός του. Αυτοί οι σημαιοφόροι -χωρίς σημαίες- στην επανάσταση των σιωπηλών είναι η εγρήγορση και η συνείδησή της.
Όσοι άλλωστε κατέφυγαν στη σιωπή δεν έπαυσαν να ονειρεύονται: τη δίκαιη συγκρότηση του κοινωνικού ιστού, την αύρα μιας παιδείας ουσιαστικής, την ενίσχυση των δημιουργικών δυνάμεων που εν είδει μικρής φωτιάς υπάρχουν στον καθένα. Αντί όμως να κερδίσουν τη μοναδικότητά τους, έγιναν αριθμοί και αποδέκτες. Αριθμοί σε πίνακες στατιστικής και σε μετρήσεις θεαματικότητας· αποδέκτες σε επίπλαστες ανάγκες και όμηροι μιας ανεξέλεγκτης προόδου. Κι ενώ τα στοιχεία και οι εξαγγελίες των πολιτικών μιλούν για τη διαρκή άνοδο του εθνικού εισοδήματος, εκείνοι αισθάνονται ότι το βιοτικό τους επίπεδο -με την έννοια του βίου, της ζωής- διαρκώς μειώνεται.
Αυτός άλλωστε -εγώ ή εσείς- που οραματίζεται την επανάσταση των σιωπηλών, δεν ενδιαφέρεται αν επικριθεί ως ρομαντικός, μήτε αν καταταχθεί από τους εχέφρονες στους υπέρμαχους μιας ουτοπίας, από τις πολλές που γνώρισε η Ιστορία. Οι επικριτές της επανάστασης των σιωπηλών, συχνά φορτωμένοι με διπλώματα και κοινωνιολογικές περγαμηνές, αγνοούν την αξία της σιωπής, το εν δυνάμει επαναστατικό της περιεχόμενο. Τι άλλο όμως ήταν η εξέγερση του Πολυτεχνείου -για να αναφερθούμε στην επικαιρότητα- από μια κραυγή σπαρακτική, μια στιγμή επαναστάσεως ύστερα από χρόνια σιωπής; Η σιωπή υπήρχε από νωρίς στις διαψευσμένες προσδοκίες των νέων ανθρώπων, σερνόταν στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα και τους δρόμους της Αθήνας, μιλούσε με μουσικές και αθέατα δάκρυα. Η βία επιτάχυνε την έκφρασή της, τα τανκς προσπάθησαν να καλύψουν την απειλή της.
Όσοι λοιπόν αμφισβητούν την επανάσταση των σιωπηλών, δεν μέτρησαν ποτέ την αξία της σιωπής, δεν έτυχε ποτέ να αντιληφθούν την εκρηκτική της δύναμη. Μήπως όμως και ο έρωτας δεν είναι ως επί το πλείστον σιωπή, μήπως μέσα στη σιωπή δεν πλάθει ο δημιουργός το έργο του;
«Οι επαναστάσεις είναι τρελές εμπνεύσεις της Ιστορίας», έγραψε ένας σπουδαίος επαναστάτης, που δολοφονήθηκε μάλιστα από τους πρώην συντρόφους του στην εξορία. Η επανάσταση των σιωπηλών δεν θα είναι απλώς μια τρελή έμπνευση της ανθρώπινης ιστορίας. Θα είναι ίσως η συνέχεια και η αποθέωσή της.


grafida.net

Τριβόλι-Το Ελληνικό Viagra

Γνωρίζουν Έλληνες και Κύπριοι ότι το φυτικό συστατικό για την παραγωγή των σχετικών σκευασμάτων (Βιάγκρα), που υποβοηθούν τη σεξουαλικότητα ανδρών και γυναικών, είναι διάσπαρτο στην ελληνική και κυπριακή φύση; Ασχέτως αν στις δύο χώρες οι πώλησεις του Βιάγκρα έχουν εκτοξευτεί στη δεύτερη θέση μεταξύ των 27 χωρών-μελών της Ε.Ε.









Tribulus Terrestis, τριόλι, τριβόλι ή και πενταξύλια: πολλά ονόματα και «δυνατότητες»

Την απάντηση αλλά και την ενημέρωση για τον πλούτο των θεραπευτικών ιδιοτήτων των βοτάνων δίνει η δρ Κυριακή Ζαννέττου-Παντελή, η οποία για περισσότερο από 3 χρόνια έψαξε, κατέγραψε και μελέτησε πάνω από 2.000 βότανα στην Κύπρο. Εξ αυτών, τα 673 ανήκουν στην κατηγορία των φαρμακευτικών φυτών. Ολες αυτές οι πληροφορίες συμπεριλαμβάνονται στο βιβλίο της «Τα φαρμακευτικά φυτά της Κύπρου».
Στα παλιά τα χρόνια για την αντιμετώπιση διαφόρων παθήσεων, ακόμη και για τη βελτίωση των σεξουαλικών επιδόσεων, επιστρατεύονταν οι γητευτές και οι λαϊκοί θεραπευτές, που με τα διάφορα ξόρκια και χαϊμαλιά τους κατάφερναν ή να λύσουν το πρόβλημα της σεξουαλικότητας ή να αποθαρρύνουν τους «ασθενείς» σε τέτοιο βαθμό, ώστε τους οδηγούσαν σε παραίτηση από την προσπάθεια θεραπείας τους!
Αυτά συνέβαιναν μέχρις ότου ανακαλύφθηκε το «θαυματουργό χάπι», το Βιάγκρα. Πολλά έχουν λεχθεί για τις θαυματουργές επενέργειές του αλλά και πολύ λίγα για τις παρενέργειές του. Πολύ λίγοι θάνατοι έχουν αποδοθεί στη χρήση του, οι περισσότεροι έχουν αποσιωπηθεί ή αποδοθεί σε άλλες αιτίες.
«Αυτό όμως που αρκετοί δεν γνωρίζουν είναι ότι πολλά σκευάσματα και φάρμακα παρασκευάζονται αντλώντας την πρώτη ύλη τους από τα βότανα κυρίως του ανατολικού ημισφαιρίου και της Μεσογείου και τέτοια φυτά είναι διάσπαρτα στην ελληνική και κυπριακή γη».
«Στην Κύπρο οι καλλιεργητές έχουν καταλάβει τη σημασία των συγκεκριμένων φυτών και έτσι αυξάνονται συνεχώς. Τελευταία βρήκαν έναν καλό βοηθό-καθοδηγητή στην προσπάθειά τους. Ο βοηθός αυτός είναι το τμήμα Αρωματικών & Φαρμακευτικών Φυτών του υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος της Κύπρου. Μάλιστα από φέτος ξεκίνησε ένας νέος εκθεσιακός θεσμός από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού, που αφορά την “Ημέρα των βοτάνων”».
Η δρ Κυριακή Ζαννέττου-Παντελή αναφερόμενη στο θέμα της τόνωσης της σεξουαλικής ζωής των ανθρώπων αλλά και στο ξεπέρασμα των ψυχοσωματικών ανωμαλιών, που συνοδεύουν την μειωμένη παρουσία των σεξουαλικών ορμονών στον άνθρωπο και στα δύο φύλα, τόνισε ότι «υπήρχε το βουλγαρικό φάρμακο “Τριπεστάν” και το “Τριβολίν” τα τελευταία χρόνια, που παρασκευάζονται αποκλειστικά από το φυτό Tribulus terrestis τα οποία είναι τα γνωστά μας τριόλια ή πενταξύλια»!
Εκτός από τα τριόλια ή πενταξύλια υπάρχουν και άλλα φυτικά φάρμακα που βοηθούν στον τομέα αυτό είναι το Glanolin (εκχύλισμα από σπόρους φραγκοστάφυλου) και το Primrose-oil, πρόκειται για λάδι του νυχτολούλουδου Oenothera erythrocepala). Τα αποτελέσματα των δύο τελευταίων δεν είναι τόσο εντυπωσιακά ως προς τη σεξουαλική δραστηριότητα του ανθρώπου, όμως βοηθούν αφάνταστα εξαλείφοντας τα ψυχοσωματικά συμπτώματα που συνοδεύουν τη μείωση των σεξουαλικών ορμονών.
Το φυτό το βρίσκουμε εύκολα και σε μεγάλη ποσότητα σε Ελλάδα και Κύπρο. Βλαστεί στο ίδιο περιβάλλον με το άτομο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για προληπτικούς είτε για θεραπευτικούς σκοπούς. Η προετοιμασία του ως θεραπευτικού ροφήματος είναι πολύ εύκολη για όσους θα ήθελαν να ακολουθήσουν την εύκολη και φτηνή αυτή λύση για επίλυση του προβλήματος των σεξουαλικών επιδόσεων, χωρίς παρενέργειες για τον οργανισμό.
Τα τριόλια,«τα αγκαθερά ζιζάνια των αγρών» (σ.σ. κατά το λεξικό Μπαμπινιώτη. Στο ίδιο λεξικό συναντάμε και τις μεταφορικές έννοιες κολλητσίδα, ζιζάνιο που αποδίδεται στο άτακτο παιδί αλλά και στον κακό δαίμονα), ανθίζουν κάθε χρόνο από τον Μάη μέχρι τον Οκτώβρη. Φέρουν άνθη μικρά κίτρινα, που βρίσκονται στη βάση των ακραίων φύλλων τους. Τα φύλλα τους είναι αντίθετα, σύνθετα, πτερόσχιδα με 3-7 ζεύγη φυλλαρίων. Ο καρπός είναι στρογγυλός, επίπεδος και αποτελείται από 5 σπόρους. Ο κάθε σπόρος φέρει τρία άνισα σκληρά αγκάθια, αυτά που προσδιορίζουν και το όνομά του, τρίλοβος, ενώ το δεύτερο προσδιορίζει τη συνήθεια του φυτού-βοτάνου να απλώνει στη γη δημιουργώντας εκεί που βλασταίνει έναν μικρό χορτοτάπητα.
«Μικροί -θυμίζει η δρ Ζαννέττου- περπατώντας ξυπόλυτοι στους αγρούς πολλές φορές είχαμε την άσχημη εμπειρία να πατήσουμε τους σπόρους αυτούς. Ο πόνος ήταν τόσο οξύς, που μας ανάγκαζε να χοροπηδούμε στο ένα πόδι μέχρις ότου καταφέρουμε να αφαιρέσουμε το αγκάθι αυτό. Ετσι έμεινε η παροιμιακή φράση ετριολίστηκε ή τριολίστηκε σε σημείο που όταν κάποιος αντιδρούσε έντονα σε κάτι, να τον ρωτούν: “Τι έπαθες και τριολίστηκες τώρα;”»

Τρία φλιτζανάκια την ημέρα, 
τα προβλήματα κάνουν πέρα

Το βοτάνι μαζεύεται χωρίς τις ρίζες του, σε πλήρη άνθιση, μαζί με τους σπόρους του, οι οποίοι έχουν πιο έντονες ιδιότητες.
Στη συνέχεια καθαρίζεται από τις σκόνες, τοποθετείται σε μια κατσαρόλα και καλύπτεται με νερό. Πρέπει να βράσει καλά, μέχρις ότου μείνει πιο λίγο από το μισό το αρχικό νερό. Το εκχύλισμα σουρώνεται και φυλάσσεται στο ψυγείο μέχρι μία εβδομάδα. Η δοσολογία είναι τρία φλιτζανάκια του καφέ την ημέρα, το τελευταίο το βράδυ πριν από τον ύπνο.
Το ρόφημα επιδρά στους άνδρες αυξάνοντας την ανδρική ορμόνη τεστοστερόνη, βοηθά στη σπερματογένεση αυξάνοντας τον αριθμό και την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων, αυξάνει τη σεξουαλική διάθεση.
Στις γυναίκες τονώνει την σεξουαλική διάθεση και βοηθά να ξεπεραστούν τα διάφορα ψυχοσωματικά προβλήματα, που συνοδεύουν την εμμηνόπαυση όπως: αϋπνία, υπερένταση, απάθεια, υπερευαισθησία και υπεραιμία. Το ίδιο βοηθά, σε περιπτώσεις που παρουσιάζονται τα προβλήματα αυτά σε πρόωρη αφαίρεση των μητρικών.
Το μαγιοβότανο μπορεί να παίρνεται για απεριόριστο χρόνο χωρίς παρενέργειες. Όμως συστήνεται να γίνονται μικρά διαλείμματα μετά την πρώτη δίμηνη ή τρίμηνη συνεχή λήψη του, που κανονικά αυξάνει τα επίπεδα των ορμονών και διορθώνει τη σεξουαλική διάθεση.

Της ΜΑΙΡΗΣ ΠΙΝΗ (Δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία)Από:foreignpress-gr.com

Σάββατο 31 Αυγούστου 2013

ΗΠΑ: Microsoft και Google κινούνται δικαστικά κατά των αρχών για τις παρακολουθήσεις

Η εταιρεία πληροφορικής Microsoft ανακοίνωσε χθες πως η υπόθεση που αφορά το αίτημα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών για την παροχή δεδομένων των χρηστών του διαδικτύου θα επιλυθεί τελικώς στα δικαστήρια, καθώς οι διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση αποδείχθηκαν άκαρπες.
Η Microsoft και ο γίγαντας του Διαδικτύου Google είχαν προσφύγει τον Ιούνιο στην ομοσπονδιακή δικαιοσύνη, διεκδικώντας το δικαίωμα να κοινοποιούν περισσότερα στοιχεία για τις πληροφορίες σχετικά τα δεδομένα των χρηστών, που αξιώνει να της παρέχονται η κυβέρνηση στα πλαίσια την νομοθεσίας FISA (Foreign Intelligence Surveillance Act), η οποία επιτρέπει την παρακολούθηση των ηλεκτρονικών επικοινωνιών ξένων υπηκόων.
Οι δύο εταιρείες είχαν δεχθεί έξι φορές να δώσουν περισσότερο χρόνο στην αμερικανική κυβέρνηση να απαντήσει στη δικαστική προσφυγή τους, όμως οι διαπραγματεύσεις «στέφθηκαν από αποτυχία», όπως δήλωσε ο κύριος νομικός σύμβουλος της Microsoft Μπραντ Σμιθ στο προσωπικό του ιστολόγιο.
«Συχνά, η Microsoft κι η Google λαμβάνουν αποστάσεις η μία από την άλλη. Όμως σήμερα, οι δύο εταιρείες βρίσκονται η μία στο πλευρό της άλλης. Εκτιμούμε πως, βάσει του Αμερικανικού Συντάγματος, έχουμε το δικαίωμα να μοιραζόμαστε περισσότερες πληροφορίες με το μεγάλο κοινό», επεσήμανε ο Σμιθ.
Οι δύο γίγαντες της Σίλικο Βάλεϊ επιθυμούν να μπορούν να προσφέρουν στους χρήστες του διαδικτύου μία ευρύτερη εικόνα του τύπου των πληροφοριών που ζητεί από τους παρόχους η αμερικανική κυβέρνηση.
Ο Σμιθ επιπλέον έκρινε ανεπαρκή την πρωτοβουλία του επικεφαλής των 16 αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών Τζέιμς Κλάπερ—ο οποίος την Πέμπτη δεσμεύθηκε ότι κάθε χρόνο θα δημοσιεύει «μία γενική αναφορά» των δραστηριοτήτων τους για την παρακολούθηση των επικοινωνιών—και αξίωσε να κοινοποιούνται περισσότερες λεπτομέρειες, φερ’ ειπείν για τον αριθμό των αιτήσεων σχετικά με πληροφορίες που αφορούν με τα ηλεκτρονικά μηνύματα, το περιεχόμενο και τον λόγο των αιτήσεων αυτών, κ.ο.κ.
«Είναι δυνατόν να κοινοποιούνται δημοσίως αυτές οι πληροφορίες δίχως να εγείρεται κάποιο πρόβλημα για την ασφάλεια», υποστήριξε ο Σμιθ. «Μετά την αποτυχία των προσφάτων διαπραγματεύσεων, εμείς θα κινηθούμε δικαστικά», πρόσθεσε.
Οι εταιρείες παροχής υπηρεσιών Ιντερνέτ διαβεβαιώνουν πως παρέχουν πληροφορίες για τους χρήστες μόνον κατόπιν επίσημης δικαστικής εντολής, υποστηρίζοντας πως συμμορφώνονται πλήρως με τη βούληση των αμερικανικών αρχών. Οι τελευταίες υποστηρίζουν πως οι παρακολουθήσεις είναι νόμιμες κι έχουν συντελέσει στην αποτροπή δεκάδων τρομοκρατικών πληγμάτων.
Πηγή: AΠE-MΠΕ

Παρασκευή 30 Αυγούστου 2013

Αντίο Μίκυ Μάους

Μετά από σχεδόν 48 χρόνια, όταν ο Ευάγγελος Τερζόπουλος κατάφερε να εξασφαλίσει την άδεια και να φέρει ξανά τον Μίκυ Μάους στην Ελλάδα (είχαν προηγηθεί εκδόσεις τη δεκαετία του '50 χωρίς άδεια με αποτέλεσμα τη δικαστική παρέμβαση της Αμερικανικής εταιρείας που κατείχε τα πνευματικά δικαιώματα), αλλά και γενικά να δημοσιεύει κόμικς με τους ήρωες του Ντίσνεϋ, η κρίση «διώχνει» τον Μίκυ από την Ελλάδα και δίνει (ένα ακόμη) τέλος στην εποχή της αθωότητας. Ο Χρήστος Τερζόπουλος, ιδιοκτήτης της Τερζόπουλος – Νέα Ακτίνα, ανακοίνωσε ότι διακόπτει την έκδοση των περιοδικών λόγω χαμηλών πωλήσεων, ή ίσως απλά... βρήκε ευκαιρία να αποχωρήσει από το «χώρο».
Μίκυ Μάους, ΚΟΜΙΞ, Αλμανάκο, Κλασικά, Μίκυ (Μεγάλο), Μίκυ Μυστήριο, Ντόναλντ, σπέσιαλ και επετειακές εκδόσεις και άλλα πολλά περιοδικά που κύριο μέλημά τους ήταν η διάπλαση χαρακτήρων και η διεύρυνση των πνευματικών οριζόντων κυρίως των νεότερων αναγνωστών, πέρασαν στην ιστορία...
Αντίο... Μίκυ ΜάουςΟ εκδότης Χρήστος Τερζόπουλος έγραψε χθες το βράδυ:
«Μερικά πράγματα όπως ο κυβερνητικός ανασχηματισμός, η υποτίμηση του νομίσματος και το κλείσιμο εφημερίδας ή περιοδικού δεν ανακοινώνονται εκ των προτέρων.
Η διακοπή της έκδοσης των περιοδικών δεν ήταν μια επιπόλαια και ξαφνική επιλογή. Εδώ και πολλούς μήνες, από την αρχή του χρόνου, είχαμε επαφές και διαπραγματευόμασταν για να βρούμε βιώσιμη λύση για τα περιοδικά. Χρειάζεται ψυχικό σθένος να γίνονται διαπραγματεύσεις με νηφαλιότητα και σύνεση χωρίς να μεταφερθεί η αγωνία στους συνεργάτες μας.
Έως την τελευταία στιγμή κρατούσαμε την σπίθα ζωντανή μήπως μπορέσει να συνεχιστεί η έκδοση των περιοδικών. Συνεχίσαμε να κάνουμε αυτό που γνωρίζαμε να κάνουμε πάντοτε. Να εκδίδουμε περιοδικά που να είναι όσο καλύτερα μας επέτρεπαν οι συνθήκες να φτιάξουμε. Και αυτό θα ξανακάνουμε όταν μας το επιτρέψουν οι καιροί. Δείγματα της εργασίας μας έχετε, τελευταία απόδειξη το βιβλίο του Γκόντφρεντσον.
Δυστυχώς δεν μπορώ να επεκταθώ περισσότερο πάνω σε αυτό το θέμα επειδή η εμπιστευτικότητα των διαπραγματεύσεων δεν το επιτρέπει. Όμως πρέπει να γνωρίζετε με βεβαιότητα πως η διακοπή ενός έργου μιας ζωής (σχεδόν 48 χρόνια) δεν είναι μια πράξη που δεν έχει έντονη συναισθηματική φόρτιση.»

Οι ιστορίες των Carl Barks, Don Rossa, Romano Scarpa και πολλών άλλων καλλιτεχνών, ο Μίκυ, ο Ντόναλντ, τα ανήψια του, ο Γκούφη, ο Κύρος Γρανάζης, ο Μαύρος Πητ, ο Γκαστόνε, ο Σκρούτζ με τα φανταστικομμύρια του και οι άλλοι κάτοικοι της Λιμνούπολης, αυτό το κομμάτι της διαπαιδαγώγησής μας, της εκμάθησης της γλώσσας μας, της ψυχαγωγίας μας, και τέλος η «τυχερή μας δεκάρα» θα βρίσκονται για πάντα στις καρδιές μας.
Σνιφ, κλαψ, λυγμ, σμπαρακουάκ...

Πέμπτη 15 Αυγούστου 2013

59 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Πλουμπίδη

Στις 14 Αυγούστου του 1954, στις 5.25 τα χαράματα στην Αγία Μαρίνα στο Δαφνί ο Νίκος Πλουμπίδης πέφτει νεκρός από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος. «Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ», έγραψαν την επόμενη μέρα οι εφημερίδες της εποχής, «αντιμετωπίζοντας με απόλυτον ψυχραιμίαν τας σφαίρας του αποσπάσματος…δεν εδέχθη ούτε να κοινωνήσει, ούτε να του δέσουν τους οφθαλμούς του».
Ο Νίκος Πλουμπίδης εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1926. Στο μεσοπόλεμο ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση μέσα από την «Αριστερή Παράταξη» των δασκάλων (που στηρίζονταν από το ΚΚΕ). Το Μάρτη του 1933 εκλέχθηκε στην Εκτελεστική Επιτροπή της ταξικής Ενωτικής ΓΣΕΕ, της οποίας ήταν και εκπρόσωπος στην Κόκκινη Συνδικαλιστική Διεθνή. Υπήρξε μέλος της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ στο 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1935, ενώ κατά το 6ο Συνέδριο του Κόμματος το Δεκέμβρη του ίδιου έτους αναδείχθηκε αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. Τον Ιούνη του 1938 σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα εκλέχθηκε μέλος του ΠΓ της ΚΕ αναλαμβάνοντας τη καθοδήγηση του Γραφείου Περιοχής Μακεδονίας – Θράκης. Την περίοδο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης υπήρξε Γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ, ενώ στη συνέχεια διετέλεσε και πρώτος καθοδηγητής της Οργάνωσης Προστασίας Λαϊκού Αγώνα (ΟΠΛΑ). Στο 7ο Συνέδριο του Κόμματος το 1945 αναδείχθηκε και πάλι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Στη διάρκεια του εμφυλίου ο Πλουμπίδης παρέμεινε στην Αθήνα, ενώ από την Άνοιξη του 1949 ανέλαβε υπεύθυνος του παράνομου κομματικού κλιμακίου στην Ελλάδα.
Στις 25/7/1952 το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στηριζόμενο -σε μεγάλο βαθμό- και σε πληροφορίες στελεχών από την Ελλάδα, καθώς και στην πρωτοβουλία του Πλουμπίδη να δημοσιοποιήσει επιστολή με την οποία αναλάμβανε την ευθύνη του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ, ενώ υπεύθυνος ήταν ο Μπελογιάννης, βγάζει απόφαση «για τον Νίκο Πλουμπίδη (Μπάρμπα)», με την οποία τον διαγράφει, χρησιμοποιώντας ιδιαίτερα σκληρούς, άδικους και απαράδεκτους χαρακτηρισμούς (του προδότη, του χαφιέ, κλπ.).
Ο Πλουμπίδης, απομονωμένος και χαρακτηρισμένος από την ηγεσία του Κόμματος, όχι μόνο δεν το αποκήρυξε, αλλά και το υπεράσπισε μέχρι την τελευταία του πνοή. Και ο ίδιος θεωρούσε πως υπήρξε θύμα συγκυριών και λανθασμένων –ενδεχομένως και προβοκατόρικα διοχετευμένων- παραπλανητικών πληροφοριών: «Δε με χωρίζει καμιά διαφορά με την ηγεσία του κόμματός μου», τόνιζε στην εφημερίδα «Προοδευτική Αλλαγή» της 25/7/1954. «Η ανακοίνωση του κόμματος περί αποκηρύξεώς μου είχε σκοπό να προφυλάξει το κόμμα από έναν υποτιθέμενο εχθρό και οφείλεται σε σφαλερές ενδείξεις και υποβολιμαίες πληροφορίες. Πάντως, πιστεύω ότι το κόμμα θα επανεξετάσει εν καιρώ το ζήτημα». Όπως και έγινε 4 χρόνια μετά, από την 9η Ολομέλεια του Κόμματος το 1958.
Το κείμενο δημοσιεύεται και στη σημερινή στήλη του 902.gr "Σαν σήμερα".

Δευτέρα 12 Αυγούστου 2013

Σε περιοδεία το Δημοτικό Θέατρο Τρικάλων


Στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε
όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε
στήνουμε θέατρα και σκηνικά, […]
στους πέντε ανέμους τούς βιαστικούς. […]
 [ΘΕΑΤΡΙΝΟΙ, Μ. Α. ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ, ημερολόγιο καταστρώματος β΄]


Μια μεγάλη περιοδεία πραγματοποιεί και φέτος το Δημοτικό Θέατρο Τρικάλων, σε πόλεις και χωρία του νομού, προσφέροντας μοναδικές στιγμές θεατρικής απόλαυσης  και κοινωνικής συνεύρεσης των ανθρώπων στην σκιά του καλοκαιρινού φεγγαριού, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Οι παραστάσεις πραγματοποιούνται με την συνεργασία της Περιφέρειας Θεσσαλίας - Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων και του Δήμου Τρικκαίων και του Δήμου Καλαμπάκας.
Η θεατρική παραγωγή της Θεατρικής Σκηνής Νέων Καλλιτεχνών  είναι μια παράσταση που βασίζεται σε ελληνικά παραδοσιακά παραμύθια με τίτλο «Παραμύθια στο Ασανσέρ». Η παράσταση παρουσιάζεται σε υπαίθριους χώρους (σε ανοιχτά θέατρα, πλατείες, προαύλια σχολείων).
Τα παραμύθια που απαρτίζουν την πρώτη ύλη της παράστασης κατάγονται απ’ τη μεγάλη δεξαμενή του προφορικού αφηγηματικού λόγου. Μικρά, πλούσια σε δράση, με πολύ χιούμορ, αμεσότητα, αστείρευτη φαντασία, απίστευτες ανατροπές, μαγεία και γεμάτα καλοσύνη. Η παράσταση αυτή αποτελεί την παραγωγή της Θεατρικής Σκηνής Νέων Καλλιτεχνών του Δημοτικού μας Θεάτρου  και συμμετέχουν επαγγελματίες καλλιτέχνες, ηθοποιοί, μουσικοί και δημιουργοί.
 ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:
·Παρασκευή 16/8  ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΙΙΚΑ  (διοργάνωση: Περιφέρεια Θεσσαλίας - Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων).
·Σάββατο 17/8  ΑΗΔΟΝΑ (διοργάνωση: Περιφέρεια Θεσσαλίας - Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων).
·Κυριακή 18/8  ΜΙΚΡΟ ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΟ (διοργάνωση: Περιφέρεια Θεσσαλίας - Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων).
·Τρίτη 20/8  ΡΑΞΑ (διοργάνωση: Δήμος Τρικκαίων)
·Τετάρτη 21/8  ΑΡΔΑΝΙ   (διοργάνωση: Δήμος Τρικκαίων)
·Παρασκευή 23/8  ΓΡΙΖΑΝΟ (διοργάνωση: Περιφέρεια Θεσσαλίας - Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων).
·Κυριακή 25/8  ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ (διοργάνωση: Περιφέρεια Θεσσαλίας - Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων).
·Τρίτη 27/8  ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ (διοργάνωση: Δήμος Καλαμπάκας)
·Τετάρτη 28 /8  Μ. ΚΑΛΥΒΙΑ  (διοργάνωση: Δήμος Τρικκαίων)
·Πέμπτη 29/8  ΜΕΓΑΛΟΧΩΡΙ  (διοργάνωση: Δήμος Τρικκαίων)
·Παρασκευή 30/8   ΒΑΛΤΙΝΟ (διοργάνωση: Δήμος Τρικκαίων)
·Κυριακή 1/8   ΒΑΣΙΛΙΚΗ (διοργάνωση: Δήμος Καλαμπάκας)
 ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Διασκευή - σκηνοθεσία: Τάσος Ράτζος, Σκηνικά - Κοστούμια: Κέλλυ Βαρσάνη, Μουσική: Λίλα Αγγέλη, Κινησιολογία: Ειρήνη Καλογερά, Β. σκηνοθέτη, επιμ. εκπαιδευτικού υλικού: Χριστίνα Κρίθαρη, Οργάνωση παραγωγής: Βικτωρία Καραμούζη, Καλλιτεχνική δ/νση: Στέφανος Νταλάσης.
Ηθοποιοί:
Παναγιώτης Ζαχαρόπουλος, Γεωργία Κατσανάκου, Γιάννης Παπαευθυμίου, Γλυκερία Πατραμάνη, Φανή Σπανού, Βάσια Χρήστου.
Μουσικοί:
Γιώργος Αγγέλης, Γιάννα Ζάρα, Θανάσης Χονδρός.
Τεχνικοί:
Χειρ. ήχου - φως: Απόστολος Ντούμας, Κατασκευή κουστουμιών: Αργυρώ Ποντίκα, Κατασκευή Σκηνικού: Παναγιώτης Κωστάκης.