ΑΟΤ

19.08.2009
Α.Ο. Τρίκαλα: Ή στραβός είναι ο γιαλός…

Του Λάζαρου Τσουμένη 

Όλοι όσοι στην πόλη αυτή υποδεχθήκαμε με αισθήματα ικανοποίησης την άνοδο του Α.Ο. Τρίκαλα στη Γ΄ Εθνική Κατηγορία τρέφαμε ελπίδες για μια καλή πορεία στο νέο πρωτάθλημα. Παρακολουθήσαμε τις κινήσεις της διοίκησης για ενίσχυση του έμψυχου δυναμικού, την ανάληψη των καθηκόντων από έναν πολλά υποσχόμενο προπονητή και την επίπονη προετοιμασία για να κτιστεί μια καινούργια ομάδα. Καλά έως εδώ και υποχρέωση του καθενός να ανταποκριθεί ενεργά και στο μέτρο του δυνατού στην οικονομική ενδυνάμωση κατά τη διάθεση των διαρκείας. 
Από του σημείου αυτού όμως έχουν προκύψει ορισμένες αξιοσημείωτες παρατηρήσεις στις οποίες οφείλουμε να εστιάσουμε την προσοχή με δεδομένο ότι η υπόσταση όλων των θεμάτων που αφορούν την κοινωνία, ανεξαρτήτως μορφής και περιεχομένου, έχει ως επιστέγασμα την πολιτική διάσταση. Διότι αν δεν ίσχυε για παράδειγμα το σημερινό καθεστώς της ποδοσφαιρικής αγοράς βασιζόμενο στο νόμο προσφοράς και ζήτησης, η ομάδα των Τρικάλων θα διατηρούσε ένα ζωντανό κύτταρο και δεν θα είχε στις τάξεις της μόλις πέντε Τρικαλινούς στους 25 ποδοσφαιριστές. Όταν ένας Τρικαλινός θα παίζει στην ομάδα ως βασικός (όπως κι ένας Λαρισαίος στην ΑΕΛ) δεν οφείλουν κάποιοι να διερωτηθούν στον τόπο αυτό τι απέγινε το άλλοτε φυτώριο του θεσσαλικού κάμπου, αυτού που έφθασε να αναδείξει ακόμα και πρωταθλήτρια Ελλάδος; 
Είναι δικαίωμα κάθε ποδοσφαιριστή, Έλληνα ή και ξένου, να διεκδικεί μια θέση σε μια ομάδα όπως ο Α.Ο. Τρίκαλα, αλλά τούτο δεν σημαίνει πως τα τρικαλινά παιδιά θα πετάγονται στον Καιάδα, ή θα αγωνίζονται μόνο για τη φανέλα! Θα έπρεπε επίσης να γνωρίζουν οι παράγοντες πως μια ομάδα με λαμπρή ιστορία ποδοσφαιριστών της εποχής που έπαιζαν για την πορτοκαλάδα, νομοτελειακά δεν υποκαθίσταται από κανένα ονοματεπώνυμο όσα κι αν είναι διατεθειμένος να προσφέρει. Πολύ περισσότερο μάλιστα θα είναι δύσκολο να συσπειρώσει τους φιλάθλους όταν αλλάζει το σήμα της ομάδας που καθιερώθηκε στη συγχώνευση της ΑΕΤ και του Αχιλλέα, όταν λειτουργεί εν θερμώ στην κριτική, ή όταν ματαιώνεται τα μεσάνυχτα φιλικός αγώνας με μια ομάδα όπως τα Μετέωρα, η οποία επί δεκαετίες εκπροσωπεί επάξια την Καλαμπάκα στα εθνικά πρωταθλήματα. Εν τέλει ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε. 

Το φουμάρισμα
του υπεράνθρωπου


Συγνώμη ζήτησε ο Μαικλ Φελπς, οκτώ φορές Ολυμπιονίκης στο Πεκίνο για την εμφάνιση φωτογραφίας του σε αμερικανική εφημερίδα να φουμάρει από νεροσωλήνα που χρησιμοποιείται από τους χρήστες της ινδικής κάνναβης. Εκ των πραγμάτων αναγκάστηκε να παραδεχθεί την πράξη του επικαλούμενος το νεαρό της ηλικίας του (23 ετών) και υποσχόμενος ότι δεν θα επαναληφθεί ξανά στο μέλλον. Η φωτογραφία τραβήχτηκε στις αρχές Νοεμβρίου στη διάρκεια ενός πάρτι και παρά την κατάθεση συγνώμης αποτελεί αδιάσειστο στοιχείο για τη WADA να κινήσει αυτόματα τις διαδικασίες του κανονισμού. Τούτο σημαίνει πως είναι δυνατό να του επιβληθεί αυτόματα ποινή τετραετούς αποκλεισμού και να μη συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2012, είναι πραγματικά μια πρόκληση για τους εμφανιζόμενους ως αδέκαστους ιθύνοντες της Διεθνούς Ομοσπονδίας που έχουν αποδεκατίσει με τα ευρήματα του ντόπινγκ ολόκληρες ολυμπιακές ομάδες.
Είμαστε όλοι περίεργοι να δούμε πως θα διαχειριστούν το πρόβλημα οι Αμερικανοί που έφθασαν στην προηγούμενη Ολυμπιάδα να ζητήσουν από τους Κινέζους συγκεκριμένη ώρα διεξαγωγής των αγωνισμάτων της Κολύμβησης έτσι ώστε να ικανοποιηθούν οι χορηγοί του Φελπς μέσω της τηλεοπτικής μετάδοσης. Φυσικά από ένα λάθος δεν ζητάει κανείς να εξοντωθεί ένας υπεράνθρωπος με συγκομιδή μεταλλίων και ρεκόρ που δεν έχουν προηγούμενο, ούτε απαιτεί να τον μεταχειριστούν ως εξιλαστήριο θύμα σε ένα διεθνές κύκλωμα που εκπέμπει μπόχα και δυσωδία. Η εικόνα του όμως προδιαθέτει πως ο υπεραθλητής που υποστήριζε ότι λαμβάνει έως 10.000 θερμίδες την ημέρα έχει κάπου κλονιστεί και θέλησε να αρπάξει την ευκαιρία να ξεδώσει καπνίζοντας με το «νεροσωλήνα». Ανθρώπινη στιγμή και οι περισσότεροι θα το δουν με κατανόηση. Ερωτηματικό αν ισχύει το ίδιο και με τους Αμερικανούς οι οποίοι εκ συστήματος εμφανίζονται ως αμείλικτοι τιμωροί στις περιπτώσεις ντοπαρίσματος. Μεγαλοψυχία εναντίον μικροψυχίας. Ανεξαρτήτως αυτού η μοίρα των μεγάλων από την κόκα του Μαραντόνα μέχρι τη φούντα του Φελπς κάπου διασταυρώνεται άκρως επικίνδυνα.

Σαπουνόπερα

για αυτοδυναμία

Του Λάζαρου Τσουμένη

Η μεθόδευση της Νέας Δημοκρατίας να ισχύσει ο νέος εκλογικός νόμος από τις επόμενες εκλογές και όχι από τις μεθεπόμενες, προκειμένου να εξασφαλίσει το πρώτο κόμμα το μπόνους των 50 εδρών αποσκοπεί σε μια πλασματική αυτοδυναμία. Επικαλείται μάλιστα η κυβέρνηση με δηλώσεις κορυφαίων στελεχών την ανάγκη να υπάρξει ομαλή και απρόσκοπτη διακυβέρνηση της χώρας μετά τη διεξαγωγή των εκλογών, λαμβάνοντας προφανώς υπό τις παρούσες συνθήκες ως δεδομένη την αδυναμία επίτευξης αυτοδυναμίας εν μέσω όξυνσης της οικονομικής κρίσης.

Από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ η πρόταση απορρίφθηκε ασυζητητί και καλώς έπραξε η αξιωματική αντιπολίτευση σεβόμενη όπως δήλωσε τους θεσμούς, της διενέργειας δηλαδή των προσεχών εκλογών με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, όπως προβλέπεται από την κείμενη νομοθεσία. Επίσπευση ισχύος του νόμου Παυλόπουλου προϋποθέτει τη συμφωνία τουλάχιστον 200 βουλευτών, ήτοι πρέπει να υπάρξει κοινή γραμμή Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ. Εύλογο θεωρείται ότι το ΠΑΣΟΚ δεν «τσίμπησε» ευελπιστώντας στην αυτοδυναμία, διαφορετικά θα ήταν υποχρεωμένο να αποδεχθεί μια ανοικτή συνεργασία που θα του στοίχιζε και εκλογικά.

Περισσότερο ενδείκνυται η πρόταση για να οδηγηθούμε σε πολιτικά συμπεράσματα. Πρωταρχικής σημασίας το γεγονός ότι για πρώτη φορά επισήμως η κυβέρνηση αποδέχεται την περίπτωση πρόωρων εκλογών και εξίσου σοβαρό ότι φοβάται την περίπτωση που βγει αποδυναμωμένη η ίδια και το ΠΑΣΟΚ από τις κάλπες, έτσι ώστε να είναι αναπόφευκτη η επιδίωξη μιας μετεκλογικής συνεργασίας. Έχοντας αυτό κατά νου σπεύδει εκ των προτέρων να προλειάνει το έδαφος ώστε να υποκλέψει τις έδρες για το πρώτο κόμμα, είτε είναι η ίδια (όπως εκτιμά), είτε το ΠΑΣΟΚ. Γι αυτό πετάει το δόλωμα μήπως και «τσιμπήσει» η αξιωματική αντιπολίτευση.

Αποδεικνύεται πάντως και μια νοοτροπία διατήρησης του δικομματικού συστήματος εξουσίας, με τεχνητά μέσα και με όποιο τίμημα είναι δυνατό να αποβεί σε βάρος των σχεδιασμών για διεύρυνση των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης στην εξουσία. Προφανώς η Νέα Δημοκρατία δεν είναι δυνατό να το αγνοεί. Στην περίπτωση λοιπόν που δεν ισχύσει ο νόμος Παυλόπουλου και δεν επιτευχθεί αυτοδυναμία, τι ακριβώς σχεδιάζει να πράξει η κυβερνώσα παράταξη;

Τι είναι εκείνο που τη φοβίζει, τι θέλει να αποφύγει και αγχώνεται με το στόχο της αυτοδυναμίας παραπέμποντας σε σπαραξικάρδιες σαπουνόπερες; Από την απάντηση στο ερώτημα θα εξαρτηθεί και το πρόγραμμα που έχει κατά νου η κυβέρνηση στο δρόμο για τις κάλπες, όπου οι δημοσκοπήσεις της δίνουν μια σταδιακή ανάκτηση της επιρροής αλλά το ΠΑΣΟΚ είναι εκείνο που θα προσπαθήσει να πείσει με τον «αέρα» του πρώτου νικητή.

Η Κυβέρνηση …καταψήφισε

τον προϋπολογισμό Αλογοσκούφη

Το καταφέραμε κι αυτό. Μέσα σε διάστημα κάτι παραπάνω του ενός μήνα προχωρήσαμε σε ριζική αναπροσαρμογή των βασικών στόχων πρόβλεψης του προϋπολογισμού, ως προς το ρυθμό ανάπτυξης, το έλλειμμα, την ανεργία και ουσιαστικά χαράξαμε μια καινούργια φιλοσοφική θεώρηση της οικονομίας την οποία όποιος την πρέσβευε σε τέτοιο βαθμό στα τέλη του προηγούμενου έτους θα κινδύνευε με κλείσιμο σε τρελάδικο! Εμείς όμως το κατορθώσαμε και όσο κι αν φέρει την κύρια ευθύνη η κυβέρνηση, γεγονός είναι ότι το μάρμαρο θα το πληρώσουμε εμείς οι κοινοί θνητοί, οπότε κάθε διάθεση κριτικής ενδείκνυται.

Σημασία έχει ότι πέρα από τα επτά δισ. ευρώ που προέβλεπε ο προϋπολογισμός, θα κληθούμε να πληρώσουμε και το τέλος ακίνητης περιουσίας αλλά παρόλα αυτά το κράτος μας θα είναι στο τέλος του έτους φτωχότερο αφού η ανάπτυξη θα αγγίξει τα όρια της ύφεσης, το έλλειμμα του τρέχοντος προϋπολογισμού θα αυξηθεί σε 3,7%, δηλαδή πάνω από την κόκκινη γραμμή της επιτήρησης και η ανεργία θα καλπάσει στο 8%. Οι νέοι άνεργοι θα προέλθουν κυρίως από τον βιομηχανικό τομέα, τον κατασκευαστικό – οικοδομών, τον τουρισμό και υπολογίζονται να φθάσουν στις 100.000 άτομα με οριακό σημείο κινδύνου τον ερχόμενο Απρίλιο (ήδη τον Ιανουάριο είχαμε 1.548 νέους ανέργους).

Παρά τις δυσοίωνες προοπτικές η κυβέρνηση δεν δείχνει να «μασάει» και είναι έτοιμη να ρισκάρει την επιτήρηση λόγω του αυξημένου κρατικού ελλείμματος, με τις πλάτες άλλων οκτώ χωρών που θα υπερβούν το όριο. Οπότε και να βγούμε από την κρίση σε ορίζοντα διετίας θα έχουμε διαιώνιση της λιτότητας καθώς θα κληθεί ο λαός να «σφίξει το ζωνάρι» μέχρι να ξαναβγούμε από την… επιτήρηση. Ζωή να έχουμε να το διασκεδάζουμε και λίγο γιατί αν τα παίρναμε όλα τοις μετρητοίς θα πιστεύαμε και τους μηδενικούς προϋπολογισμούς που σχεδίαζε ο κ. Αλογοσκούφης για το 2010, αλλά τώρα πήγαν στον… αγύριστο.

Στεγνώνουν από ρευστό
οι επιχειρήσεις


Το κλείσιμο της στρόφιγγας του τραπεζικού δανεισμού επιχειρείται να εμφανιστεί από την Τράπεζα της Ελλάδος με τη στατιστική ορολογία ως «περαιτέρω επιβράδυνση του ρυθμού χρηματοδότησης προς το σύνολο των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών». Το γεγονός ότι την ίδια ώρα εκατοντάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν το φάσμα της χρεοκοπίας λόγω της έλλειψης ρευστότητας, η κατανάλωση έχει συρρικνωθεί και τα νοικοκυριά περιορίζονται στις απολύτως απαραίτητες αγορές δεν είναι προφανώς μετρήσιμο στοιχείο για τη στατιστική.

Επιχειρούν κάποιοι και πρωτίστως η κυβέρνηση για την επιβράδυνση της οικονομίας, η οποία σύμφωνα με διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς θα φθάσει στα επίπεδα της ύφεσης, να μεταθέσει τις ευθύνες στη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και να αποσείσει τις επιπτώσεις από τους λανθασμένους χειρισμούς της. Μόλις προχθές ο διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος κ. Προβόπουλος καλούσε τις ελληνικές τράπεζες να μη μεταφέρουν κονδύλια από την κρατική ενίσχυση στις Βαλκανικές χώρες, όπου αναπτύσσουν θυγατρικές επιχειρήσεις χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα. Και ποιος θα τις εμποδίσει να το πράξουν;

Ουσιαστικά η κύρια ευθύνη για ότι συμβεί στην ελληνική οικονομία θα βαραίνει την κυβέρνηση η οποία «έκλεισε τα αυτιά της» στις παραινέσεις παραγόντων της αγοράς για απευθείας ενίσχυση των επιχειρήσεων και των ασθενέστερων τάξεων αντί να χορηγηθεί εξ ολοκλήρου το «πακέτο» των 28 δισ. ευρώ στις Τράπεζες. Μέχρι στιγμής μόνο ορισμένες Τράπεζες (Εθνική, Alpha, Πειραιώς) έχουν συμμετάσχει ενεργά στην ένταση παροχής ρευστότητας προς την αγορά και ο μήνας που έρχεται, ο Φεβρουάριος θα είναι το καθοριστικό τεστ για τη βιωσιμότητα του μέτρου.

Αν και πάλι έχουμε πρόβλημα, αν δεν ενταθεί ο ρυθμός ενίσχυσης της ρευστότητα προς τις Μικρές και Πολύ Μικρές Επιχειρήσεις τότε θα ζήσουμε δράματα σε επίπεδο επιχειρηματιών και εργαζομένων. Ας μη σπεύδει συνεπώς κανένας να αναζητήσει τα όποια θετικά στοιχεία, ιδίως τώρα που η πραγματική οικονομία πορεύεται επί ξυρού ακμής.

Ανοίγουν το κουτί της Πανδώρας

Καλώς τον, κι ας άργησε. Περί του μουσουλμάνου βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Τσετίν Μαντατζή ο λόγος, ο οποίος σε πρόσφατη αναφορά του χαρακτήρισε τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης «τουρκική και αναπόσπαστο κομμάτι του μεγάλου τουρκικού έθνους». Το κόμμα του καταδίκασε τη συγκεκριμένη θέση και άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων κατά του βουλευτή ενώ θα του ζητήσει να προβεί σε διορθωτική δήλωση. Αρκεί όμως αυτό; Και για να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά, πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό ή για μια νέα τροπή σε μια διαδικασία που έχει ύποπτη αφετηρία και απρόβλεπτο φινάλε;

Εάν ισχύει το δεύτερο, ούτως ώστε στα πλαίσια των γεωπολιτικών ανακατατάξεων να ανατραπεί περαιτέρω ο συσχετισμός δυνάμεων, τότε διανύουμε μια από τις πιο ανησυχητικές περιόδους της νεότερης ιστορίας τα όρια της οποίας δεν είναι ελεγχόμενα. Η θέση αυτή μπορεί να ενισχυθεί και από το γεγονός ότι οι Μουσουλμάνοι στήνουν στη Θράκη πανεπιστημιακό ίδρυμα η υπόσταση του οποίου δονεί το οποίο δεν αποκλείεται να διαπνέεται από δομές της τουρκικής πολιτικής.

Αποκομίζουμε την εντύπωση πως κάποιοι επιχειρούν χαραμάδα προς χαραμάδα να ανοίξουν το κουτί της Πανδώρας αδιαφορώντας για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών και τους κοινούς προσανατολισμούς τους για πρόοδο και ευημερία. Δεν αντιλαμβάνονται πως οι λαοί έχουν αηδιάσει από τους όποιους τεχνητούς διαχωρισμούς. Είναι δυνατό οι χώρες της περιοχής να βιώνουν τη μια τις εντάσεις των γκρίζων ζωνών, την επόμενη τις ανεδαφικές εθνολογικές διεκδικήσεις, την τρίτη να ματώνουν για να φθάσουν σε ένα καλό βιοτικό επίπεδο και την άλλη να βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας και της πείνας;

Είναι προφανές ότι η κρίση της οικονομικής πολιτικής της γειτονικής χώρας, η αδυναμία της να εισέλθει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ο ρόλος μιας ηγέτιδας δύναμης που επιδιώκει εντέχνως για λογαριασμό του μουσουλμανικού κόσμου την ωθούν σε επικίνδυνα παιχνίδια τα οποία δεν αντιμετωπίζονται από ελληνικής πλευράς με τη δέουσα δυναμική. Μια απλή δήλωση καταδίκης των δηλώσεων του βουλευτή όχι μόνο δεν αρκεί αλλά αφήνει ερωτηματικά και για αυτό ακόμα το ελληνικό κοινοβούλιο όπου βρίσκουν φωνή να ακουστούν τα εκκολαπτόμενα «αυγά του φιδιού».

Ο αφελληνισμός
του ποδοσφαίρου μας

Του Λάζαρου Τσουμένη

Με το συντριπτικό των σαράντα τεσσάρων ψηφοδελτίων υπέρ επικράτησε στις εκλογές της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας η παράταξη του Σοφοκλή Πιλάβιου, έναντι ένδεκα του συνδυασμού του Βίκτωρα Μητρόπουλου ο οποίος κατήγγειλε νοθεία, δηλώνοντας ότι «πριν αρχίσουν οι εκλογές κάποιοι είχαν τσακίσει τα ψηφοδέλτια για να δουν ποιος ψηφίζει τι». Ουσιαστικός νικητής της εκλογικής διαδικασίας είναι ο απερχόμενος πρόεδρος Βασίλης Γκαγκάτσης για τον οποίο ελπίζουμε να μην επιφυλάσσει για τον εαυτό του τον ρόλο «σκιώδους προέδρου», αλλά να αφήσει τον διάδοχό του να προχωρήσει στις άμεσες προτεραιότητες.
Η κατάσταση στο ελληνικό ποδόσφαιρο κάθε άλλο παρά είναι η καλύτερη αφού οι Ενώσεις αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, η υποδομή έχει καταστεί απαρχαιωμένη, η βία διασύρει το λαοφιλές άθλημα και η διαιτησία διαπράττει παιδαριώδη σφάλματα. Ουσιαστικά το άθλημα έχει χάσει την αξιοπιστία του και αποτελεί χαρακτηριστική ένδειξη το γεγονός ότι το γκολ που σημείωσε ο Κωνσταντινίδης του Πανσερραϊκού την Κυριακή στη Λάρισα ήταν το μοναδικό που προήλθε από Έλληνα ποδοσφαιριστή σε σύνολο 14 τερμάτων στη Σούπερ λίγκα.
Στη Λάρισα, την πάλαι ποτέ ένδοξη ομάδα του Βουτυρίτσα, του Βαλαώρα, του Καραπιάλη και τόσων άλλων ταλέντων, κανείς δεν επικαλείται πλέον το φυτώριο του θεσσαλικού κάμπου αφού ο μοναδικός βασικός Λαρισαίος είναι ο Κώτσης (ο αδελφός του αγωνιζόταν προ ετών στα «Τρίκαλα») και σποραδικά παίζει και κάποιος δεύτερος. Το ποδόσφαιρο, κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες, στην ελληνική περιφέρεια αργοπεθαίνει, καθώς οι μεγάλοι σύλλογοι με τη στόφα των ανωνύμων εταιρειών αντί για τα ταλέντα η ανάδειξη των οποίων κοστίζει χρόνο και χρήμα, προτιμούν πιο ώριμους παίκτες από τις φθηνότερες ποδοσφαιρικές αγορές.
Λογικά σκεπτόμενοι δεν αναμένουμε ότι με τις εκλογές στην ΕΠΟ και τη νέα διοίκηση θα αλλάξουν σπουδαία πράγματα. Το άρμα της τα τελευταία χρόνια σέρνεται όλο και περισσότερο πίσω από τους οικονομικά ισχυρούς ποδοσφαιρικούς παράγοντες. Τουλάχιστον ας διαιωνίσουν την αίγλη της κατάκτησης του Euro 2004, διασώζοντας τις ρίζες της ελληνικής ποδοσφαιρικής ταυτότητας και τα ταλέντα της.