Απεβίωσε ο "εγκέφαλος" της "Μεγάλης ληστείας του τρένου"

Σε ηλικία 81 ετών έφυγε από τη ζωή ο Μπρους Ρέινολντς, ο εγκέφαλος της επικής «μεγάλης ληστείας» της ταχυδρομικής ταχείας Γλασκόβης-Λονδίνου το 1963, ανακοίνωσε ο γιος του.

«Είμαι σε θέση να σας επιβεβαιώσω πως έφυγε από τη ζωή. Έσβησε στον ύπνο του», είπε ο Νικ Ρέινολντς. «Από καιρό δεν ένοιωθε καλά και τον φρόντιζα», πρόσθεσε.\

Τη νύκτα της 7ης προς 8η Αυγούστου 1963 περίπου δεκαπέντε ένοπλοι άνδρες κατάφεραν να σταματήσουν τον σιδηροδρομικό συρμό αλλάζοντας τη φωτεινή σήμανση.

Αφού τραυμάτισαν ελαφρά τον μηχανοδηγό, κατόρθωσαν να διαφύγουν με λεία 120 σάκους με χαρτονομίσματα, συνολικής αξίας 2,6 εκατ. λιρών - ποσό μυθικό για την εποχή, που αντιστοιχεί σε 40 εκατ. σημερινές λίρες (47 εκατ. ευρώ). Η παράτολμη ληστεία στάθηκε η έμπνευση για πολλά βιβλία και κινηματογραφικές ταινίες.

Μετά από  μία 5ετή καταδίωξη, ο Ρέινολντς συνελήφθη το 1968 και καταδικάσθηκε σε 25ετή κάθειρξη. Αφέθηκε ελεύθερος το 1978 και μέσα στο 1980 καταδικάσθηκε σε τριετή φυλάκιση για διακίνηση αμφεταμίνης. Λίγο μετά την αποφυλάκισή του συνέγραψε την αυτοβιογραφία του.
Το 2001 είχε μεταβεί στη Βραζιλία προκειμένου να πείσει ένα από τα διάσημα μέλη της συμμορίας, τον Ρόνι Μπιγκς --ο οποίος είχε γίνει διάσημος μετά την μυθιστορηματική του απόδραση από τη φυλακή το 1965-- να επιστρέψει στη Βρετανία.
Έπειτα από μία περιπετειώδη καταδίωξη για πάνω από 35 χρόνια, στη διάρκεια της οποίας αναγκάσθηκε να υποβληθεί σε επέμβαση αλλαγής προσώπου, ο Ρόνι Μπιγκς επέστρεψε και παραδόθηκε το 2001 στις βρετανικές αρχές, κατεστραμμένος κι άρρωστος, και το 2009 αποφυλακίσθηκε για ανήκεστο βλάβη.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ Ν.Ε. ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΑ 70ΧΡΟΝΑ ΤΗΣ ΕΠΟΝ

Ο ρόλος του φασισμού ιστορικά και σήμερα

Το μνημείο των πέντε ΕΠΟΝιτών στα Τρίκαλα

Την ημέρα-σταθμό (23 Φλεβάρη) που συμβολίζει την επέτειο ίδρυσης της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων (ΕΠΟΝ) επέλεξε η Ν.Ε. Τρικάλων του ΚΚΕ να διοργανώσει εκδήλωση με θέμα «το ρόλο του φασισμού ιστορικά και σήμερα καθώς και την αντιμετώπισή του», το απόγευμα του Σαββάτου στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου Τρικάλων.

Με την αναφορά στους αγώνες, τα οράματα και τα συνθήματα εκείνου του αγώνα, άνοιξε την εκδήλωση ο σ. Σωτήρης Σωτηρόπουλος.

Η γραμματέας της Ν.Ε. Τρικάλων του ΚΚΕ σ.  Ελένη Κοτούπα (ο σ. Αχιλλέας Κανταρτζής που προβλεπόταν βάσει του προγράμματος δεν ήταν δυνατό να παραστεί λόγω κωλύματος) αναφέρθηκε αρχικά στην ομιλία της στις απαράμιλλες σελίδες ηρωισμού και αυτοθυσίας που έγραψαν πάνω από 600.000 νέων που πέρασαν από τις γραμμές της ΕΠΟΝ. Χιλιάδες εκείνοι που έδωσαν τη ζωή τους στις μάχες, στις διαδηλώσεις, στα βασανιστήρια και ανάμεσά τους τα ανταρτόπουλα που μένουν σαν φωτεινά παραδείγματα όπως οι πέντε ΕΠΟΝίτες που απαγχονίστηκαν στην πλατεία των Τρικάλων. «Ένας από τους βασικούς σκοπούς ίδρυσης της ΕΠΟΝ, τόνισε η ομιλήτρια υπήρξε «η εξολόθρευση του Φασισμού τώρα και στο μέλλον με οποιαδήποτε μορφή και αν παρουσιαστεί» κι όμως οι πλαστογράφοι της Ιστορίας από κοινού με το πολιτικό κατεστημένο της Ε.Ε. επιχειρούν σήμερα να ταυτίσουν τον κομμουνισμό με τον φασισμό, αποσπώντας τον φασισμό από τη μήτρα που τον γεννά και είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός, όπως γεννά και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, όπως συνέβη και στη Γερμανία του μεσοπολέμου.

Σήμερα στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού ενισχύονται πολιτικές δυνάμεις που έχουν σαν κύρια αποστολή το χτύπημα του εργατικού κινήματος σε συνθήκες ανόδου της ταξικής πάλης και σαν τέτοια πολιτική δύναμη εμφανίζεται από το περιθώριο η Χρυσή Αυγή. Κομμάτι του αστικού συστήματος, όχημα διείσδυσης σε εργατικά και λαϊκά στρώματα προσπαθεί να περάσει ιδεολογήματα και επιχειρήματα, προσαρμοσμένα και πασπαλισμένα  με την αντιπλουτοκρατική χρυσόσκονη που απαιτούν οι συνθήκες.

Την απάντηση σε όλα αυτά δεν θα τη δώσουν τα δήθεν αντιφασιστικά μέτωπα αλλά το ίδιο το κίνημα.  Όπως η ΚΝΕ δίνει σήμερα τη μάχη στα σχολεία και τα Πανεπιστήμια κατά του φασισμού αντιμετωπίζοντας εκτός των άλλων την αντιπαλότητα των άλλων κομμάτων, έτσι και το ΚΚΕ θεωρεί  κάνει καθήκον την αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής σε ολόκληρο το φάσμα ώστε να πάψει αυτή να διαβρώνει την ελληνική νεολαία, ή  να δημιουργεί συνθήκες πρόσβασης στην τοπική αυτοδιοίκηση, τα συνδικάτα κ.λπ.

Μετά την ομιλία διατυπώθηκαν ερωτήσεις και τοποθετήσεις που συνέβαλαν στον παραπέρα διάλογο αλλά και στη σημασία να διδασκόμαστε, να εμπνεόμαστε και να συνεχίζουμε τους αγώνες. 

Ναγκασάκι…

                                

Του Λάζαρου Τσουμένη

Δημοσιεύτηκε στις 9.08.2007

Ναγκασάκι. Απόγευμα της 9ης Αυγούστου 1945. Ένα αμερικανικό βομβαρδιστικό Β29 ρίχνει με αλεξίπτωτο τη δεύτερη ατομική βόμβα στην Ιστορία στην ιαπωνική πόλη, που αποτελεί ένα από τα κυριότερα λιμάνια ζωτικής σημασίας που επιτρέπει εμπορικές συναλλαγές με την Σαγκάη. Είναι βόμβα ουρανίου, πολύ πιο δυνατή από τη βόμβα πλουτωνίου που είχε πλήξει τρεις μέρες νωρίτερα τη Χιροσίμα.

Από τη βόμβα, που επονομάστηκε «Fat-Man» παραπέμποντας στον Ουίνστον Τσώρτσιλ, καταστράφηκε το 30% του Ναγκασάκι, ολόκληρη η βιομηχανική περιοχή, ενώ οι νεκροί και οι τραυματίες έφτασαν τους 150.000.

Μόλις έξι δεκαετίες αργότερα ο εφιάλτης της πυρηνικής ενέργειας όχι μόνο δεν έχει παροπλιστεί αλλά αντιθέτως πλανάται πάνω από τον κόσμο δημιουργώντας την αίσθηση ενός νέου κύκλου «ψυχρού πολέμου». Τα συμφέροντα των πολεμικών βιομηχανιών, οι πόλεμοι στο όνομα συμφερόντων των «επτά αδελφών», οι συνθήκες ανταγωνισμού και νομής των νέων σφαιρών επιρροής, η εξασφάλιση πηγών ενέργειας και υφαρπαγής του ορυκτού πλούτου από τους εξαθλιωμένους λαούς του τρίτου κόσμου είναι ορισμένοι από τους λόγους που υποθάλπουν τους αλόγιστους εξοπλισμούς και τον ανταγωνισμό της πυρηνικής ενέργειας.

Η υποκρισία μάλιστα των ισχυρών του πλανήτη έχει ξεπεράσει κάθε όριο υποτίμησης της κοινής νοημοσύνης αφού επιδιώκουν με το έτσι θέλω να καταστήσουν πυρηνικές τις χώρες που οι ίδιοι επιθυμούν (Πακιστάν, Ινδία, Ισραήλ) και απαγορεύουν το ίδιο δικαίωμα στους άλλους λαούς (Ιράν, Βόρεια Κορέα). Αποτέλεσμα να έχουμε εμπλακεί σε ένα φαύλο κύκλο όπου τα πυρηνικά όπλα έχουν καταστεί συνώνυμα διασφάλισης της ανεξαρτησίας των λαών απέναντι στις παράλογες ορέξεις του διεθνούς στρατιωτικού και οικονομικού κεφαλαίου, το οποίο πλήρωσαν πανάκριβα όχι μόνο η Ιαπωνία και δεκάδες άλλοι λαοί, όπως πολύ πρόσφατα το Ιράκ, το Αφγανιστάν και έπεται συνέχεια. Αν η ανθρωπότητα δεν τους σταματήσει τότε απλά θα δικαιωθεί και ο Άλμπερτ Αινστάιν στην πρόβλεψή του «Δεν γνωρίζω πως θα γίνει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, αλλά ο τέταρτος θα γίνει σίγουρα με πέτρες».  

Η νέα λαίλαπα έρχεται 

Του Λάζαρου Τσουμένη

Σε μια χώρα που ο λαός λείπει διακοπές, η τρικολόρε κυβέρνηση της τρόικας ετοιμάζει νέες περικοπές στους μισθούς, τις συντάξεις, τα επιδόματα,κατακρημνίζει τη δημόσια υγεία και επεμβαίνει απροκάλυπτα στην εθνική ασφάλεια της χώρας. Την ίδια ώρα τα εκκαθαριστικά σημειώματα της Εφορίας λεηλατούν τα τελευταία αποθεματικά των μισθωτών και συνταξιούχων στο όνομα ανόρθωσης της φορολογικής απόδοςης, στην πραγματικότητα του βολέματος όλων εκείνων των ισχυρών οικονομικά παραγόντων που δεν φορολογήθηκαν ποτέ. Αντίθετα ετοιμάζονται να καρπωθούν τη δημόσια περιουσία αντί πινακίου φακής λεηλατώντας ακόμα και τομείς στρατηγικής ανάπτυξης για μια οικονομία, όπως είναι η Ενέργεια, οι Μεταφορές, οι Τράπεζες. Κανονικό ξεπούλημα της χώρας και διάλυση του κοινωνικού κράτους. Θα κρατήσουν πολύ ακόμα οι αυταπάτες;

Οι εκλεγέντες στη διοίκηση του ΕΤΑΣ Θεσσαλίας, Στερεάς και Εύβοιας

Με αθρόα προσέλευση μελών διενεργήθηκαν την Κυριακή 18 Μαρτίου, στην έδρα του Ταμείου στο Βόλο, οι εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου στο ΕΤΑΣ (Επικουρικό Ταμείο Αρωγής Συντακτών) Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας.
Ψήφισαν συνολικά 132 δημοσιογράφοι-μέλη (έγκυρα 129) και εξέλεξαν κατά σειρά ψήφων για την επόμενη διετία το νέο επταμελές σχήμα η συγκρότηση του οποίου θα γίνει την Τετάρτη 21 Μαρτίου:
Κέλλας Σωτήρης (Λάρισα) 118
Τσουμένης Λάζαρος (Τρίκαλα) 79
Πέτρου Γιώργος (Λάρισα) 69
Τσιάρα Κατερίνα (Βόλος) 56
Αποστολόπουλος Κώστας (Λαμία) 54
Κορκοντζέλου Μαρούλα (Βόλος) 54
Ευθυμίου Άρης (Καρδίτσα) 49
- Για την Εξελεγκτική Επιτροπή εκλέγονται οι Χούτας Ευθύμιος, Παπαγεωργόπουλος Γιώργος και Μητρούσιας Ευάγγελος.
- Στα καθήκοντα της Εφορευτικής Επιτροπής οι συνάδελφοι Ηλίας Κουτσερής, Αλέξανδρος Ζαούτσος και Κώστας Γκιάστας.
Επακολούθησε η συνέλευση της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλίας Στερεάς Ελλάδος και Εύβοιας κατά την οποία συζητήθηκαν τα κρίσιμα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος.
Παρατέθηκε γεύμα στην ταβέρνα «Οινοπωλείο» και κοπή της πίτας από τους προέδρους της Ένωσης Συντακτών Χρήστο Μπεχλιβάνο και του Επικουρικού Ταμείου Σωτήρη Κέλλα. Τυχεροί για τα φλουριά αποδείχθηκαν οι συνάδελφοι Κώστας Αναστασίου, Σταύρος Δημόπουλος και Αθανάσιος Αραμπατζής.

Τι σημαίνει ΔΝΤ

Του Λάζαρου Τσουμένη

Δημοσιεύθηκε στις 27.03.2010



Με τίτλο «Απ’ όπου πέρασε το ΔΝΤ» στην «Καθημερινή» (23.03.2010) δημοσιεύτηκε άρθρο της Ευρυδίκης Μπέρση. Παραθέτουμε μεταξύ άλλων τα παρακάτω ενδεικτικά στοιχεία:
«Η διεθνής εμπειρία είναι αμείλικτη. Ξανά και ξανά, χώρες που επιχείρησαν να υπερβούν κρίσεις, εφαρμόζοντας τους επαχθείς όρους που συνοδεύουν τα δάνεια του ΔΝΤ έζησαν οξύτατες κοινωνικές αναταραχές. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Κάρλος Αντρές Πέρες είχε χαρακτηρίσει το ΔΝΤ «βόμβα νετρονίου, που σκοτώνει τους ανθρώπους και αφήνει όρθια τα κτίρια» - και σύντομα η βόμβα σάρωσε την κυβέρνησή του. Με αφορμή τις αυξήσεις στα εισιτήρια των μέσων μεταφοράς, (ένα από τα μέτρα που επέβαλε το ΔΝΤ προκειμένου να δανείσει τη χώρα) ξέσπασε τον Φεβρουάριο του 1989 πρωτοφανούς βιαιότητας εξέγερση που κόστισε εκατοντάδες ζωές. Η καθοριστική αυτή ιστορική στιγμή διαμόρφωσε τις κοινωνικές συνθήκες που το 1998 οδήγησαν στην εκλογή του φορέα ριζοσπαστικών αλλαγών προέδρου Ούγκο Τσάβες.
Στη Βολιβία, το 2003, ο επιχειρηματίας πρόεδρος που εφάρμοζε τους όρους του ΔΝΤ διασώθηκε από τα πλήθη, ξεφεύγοντας από το προεδρικό μέγαρο κρυμμένος μέσα σε ασθενοφόρο. Είχε αντιγράψει το κόλπο της κινηματογραφικής απόδρασης από τον συνάδελφό του, πρόεδρο της Αργεντινής, που το 2001 είχε γλιτώσει την πολιορκία των οργισμένων διαδηλωτών διαφεύγοντας με ελικόπτερο. Σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 η Αργεντινή ήταν ο καλύτερος μαθητής του ΔΝΤ, ως εκ τούτου ανταμείφθηκε με την επιστροφή της στην ακραία φτώχεια και με τη σοβαρότερη εξέγερση των τελευταίων ετών στη μαθημένη από εξεγέρσεις Λατινική Αμερική.
Η επιμονή του ΔΝΤ να επιβάλλει περιοριστικά μέτρα σε περιόδους οικονομικής κρίσης, να ζητάει δηλαδή από οικονομίες που διψούν για ρευστό να περικόψουν δραστικά τις δαπάνες, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην επιδείνωση των κρίσεων…Ο επικριτής του ΔΝΤ, νομπελίστας οικονομολόγος Τζότζεφ Στίγκλιτς, επισημαίνει ότι «σε πολλές χώρες ο κόσμος λέει “το ΔΝΤ”, όπως θα έλεγε “η πανούκλα” ή “η Μεγάλη Υφεση” και χωρίζει την ιστορία στο “πριν” και στο “μετά” από το ΔΝΤ».